Rada numer jeden:
Masz tylko jedna szanse na pierwsze wrazenie.
Pierwszy obraz, jaki zostawiamy
w umysle naszego rozmówcy, decyduje o wszystkim.
Zadzwon, by potwierdzic, dobra? To wazne.
Co?
To kostium na... Dzisiejszy performance, pamietasz?
Przyjdziesz?
E..., chodzi o to, ze...
Obiecales.
Tak, tak, ale mam spotkanie z Van der Linde.
Cholerny kapitalista, faszystowski wyzyskiwacz.
Multimilioner, wlasciciel polowy Meksyku.
Ale przyrzekam, przyjde na nastepny wystep.
Per-for-mance.
Kto do cholery wzial mój stanik?
Niemozliwe. Tyle razy mówilam dupkowi. I co ja teraz zaloze?
Kurna, niech to licho.
Nie pasuje. No, nie pasuje.
Cholera!
Ej, pomóz mi.
Kelner.
Dzieki.
To co, Enrique, moge liczyc na twoje wsparcie?
Wiesz, jakie to dla mnie wazne.
Posluchaj, Martin.
Bardzo mi sie podobasz, jako kandydat.
Ale musisz sie zajac wizerunkiem swojej rodziny,
bo nie jest zbyt odpowiedni, prawda?
Martin, chodzi mi o to, ze jestes wdowcem.
A do tego jeszcze te plotki o twojej córce, wiesz...
Adela juz wychodzi z okresu dojrzewania.
To wspaniala dziewczyna, silny charakter, szczera.
Zapewniam cie, nie musisz sie martwic.
Panie Van der Linde.
Senatorze.
Przyszla prasa.
Wybacz. Przyszla prasa.
Przepraszam, Julio Mera, nasz doradca ds. kampanii.
- Milo mi. - Mnie równiez.
- Id? i zajmij sie tym. - Tak, jasne.
Cucho, przestan.
Galaktyczny odjazd.
Wcielo mi stanik. Niech no dorwe tego, kto go rabnal.
Ale twardy.
Odwalcie sie obaj.
Przestan. Jestes zalany, a jest dopiero 8.
Gotowi? I swiatla.
Sluchaj, Martin, martwie sie o twoja córke.
Nie mozemy dac przeciwnikom broni do reki.
Masz moje slowo, nie ma powodu do obaw.
Cóz...
Cierpliwosci. Senator juz idzie.
Senatorze León, senatorze León.
Czy to znaczy, ze sektor prywatny poprze pana kandydature?
Nie oglosilismy nawet jeszcze mojej kandydatury.
Ale najwazniejsze, ze jak tylko zostanie ogloszona,
to sektor prywatny bedzie gotowy do walki u boku senatora.
- Panie Van der Linde. - Slucham pania?
Czy senator ma odpowiadajacy wam konserwatywny profil?
Martin jest nie tylko wspanialym przyjacielem...
Senatorze, chce pan cos powiedziec na temat aresztowania panskiej córki?
Adela zostala aresztowana?
To moze teraz zdjecie.
Przepraszam, przepraszam.
Jedno pytanie...
Usmiechnij sie, moja droga.
Masz, wlóz to.
- Tato... - No juz, siadaj.
Zarzuty to podpalenie,
obnazanie sie w miejscu publicznym i napasc na tle seksualnym.
- Na tle seksualnym? - To nie bylo tak.
Czyzby? To jak?
Pieprzony Aniol chcial ugasic pozar skrzydlami.
O tak.
Adela, czy to nie twój stanik?
Tak.
- Twoja koszula. - Co?
Ma wentylacje.
To mój stanik. Ukradlas go.
Kup sobie inny, zdziro.
Nie jestes córeczka senatora Leóna?
Ja ci pokaze, jak córeczka senatora rozwali ci leb.
Pusc mnie!
Nie bij.
Prosze ja puscic.
Idziemy.
- Jest pani... - Mam go!
I chcesz wniesc oskarzenie, bo ukradla ci stanik?
Nie! Nie mozesz mnie tak zamknac, tato!
Slyszales? Jestes... cholernym nazista, tyranem i szowinista.
Dlatego nazywaja cie ultrakonserwatysta.
- Co powiedzialas? - A jak nazwiesz to gnebienie?
To porwanie.
Zniszczylas moje spotkanie z Van der Linde.
Przez miesiace o nie zabiegalem.
To mnie moze kosztowac kandydature.
Po uszy mam twoich aktorskich wybryków.
Ale ja jestem aktorka, tato.
I bede studiowala w Londynie. Tak jak Gael.
Za czyje pieniadze?
- Grozisz mi? - Nie, nie, nie. Wyjasniam.
Wiec zapomnij o swoich imprezach i skandalach,
bo mam ich dosc.
Lepiej poloze im kres teraz, zanim pójdziesz do miasta w majtkach.
Id?. No juz.
Adela, gdyby zyla twoja mama,
byloby jej przykro,
gdyby nas tak zobaczyla.
Ale miedzy nami jest tak zawsze.
Bardzo trudno sie z toba rozmawia.
Nie. To z toba sie trudno rozmawia. Nigdy nie masz czasu.
Nie przesadzaj.
Ale jak tylko zobacze twoje
- cztery tatuaze... - Piec.
Gdzie go zrobilas?
U Cucho.
Ale gdzie na ciele?
Nie moge ci powiedziec.
Gdzie?
O, Adela!
Nawet nie jest skonczony, co?
Cucho. Cucho!
Nie, to bardzo dokladna praca, a artysta potrzebuje inspiracji.
Tak dalej byc nie moze.
Jutro zostaniesz caly dzien w swoim pokoju.
Bedziesz miala czas sie zastanowic, co chcesz robic.
Jak myslisz, ze bede tu siedziala, to mnie nie znasz!
"Zamknalem ja".
Niedoczekanie twoje.
Prosze pana.
Nie!
Zasadniczo,
jesli Van der Linde zmieni zdanie, to partia cie nie poprze.
- Wlasnie przyszlo. - Dzieki, Gaby.
- O, nie. - Co takiego?
Spójrz na to.
Super.
Van der Linde gra w golfa z przeciwnikiem.
Mamy plan B?
To znaczy, co bedziemy robic przez nastepne szesc lat.
Wiem, Martin.
Musimy go przekonac, ze jestes facetem rodzinnym.
I ze Adela potrafi wykonywac swoje obowiazki jako pierwsza dama.
Boze dopomóz.
Nie Bóg.
Pamietasz swoja przyjaciólke, Macarene Rivera?
Maca... Tak.
Umiescimy Adele w jej szkole.
Zorganizujemy obiad, zaprosimy go
i sprawimy, by Adela wygladala na pierwsza dame.
Calkowicie przeobrazona.
Adela?
Cóz...
O, nie, spadam, spadam!
Spadam!
Nic mi nie jest.
- Tato! - Córciu!
To ty? Tak wlasnie spadam.
Co jest, wielebny ojcze?
Czyz Meksyk nie jest krajem wyznajacym wolnosc religii, tato?
Tak, Adelo.
Nie mam nic przeciwko Duchowi Swietemu, Wasza Wielebnosc,
ale buddysci tez maja swoje prawa.
I harekrysznowcy tez, nie?
Przerwalam wam sniadanie, juz sie zmywam.
Nie, nie, nie, nie. Wracasz na góre!
- Nie, nie! - Id? natychmiast do swojego pokoju.
- Nie! - Co to ma znaczyc?
Idziemy na góre.
Moze wynajmiemy mu inna córke?
Skoro inni kandydaci zmieniaja nazwiska i wymyslaja stopnie naukowe,
to czemu by nie wynajac córki?
Zgadzam sie.
Dziewczeta, zakonczylysmy kurs.
Bardzo sie ciesze, bylyscie wspanialymi studentkami.
Thalia, prosze,
nigdy nie trac poczucia humoru.
- A ty, Patty, prosze bys zawsze... - Dońa.
Fina, mówilam, zebys nie przeszkadzala w trakcie zajec.
- Monsi pania potrzebuje. - Kto?
Monsignor chce z pania mówic.
Powiedz, ze oddzwonie.
Jakie oddzwonie?
Jest tu we wlasnej osobie, z krwi i kosci.
Czeka na pania w gabinecie.
Dobrze. Powiedz, ze przyjde za momencik.
Cóz, uwazam, ze wszystkie
zasluzylysmy na oklaski
za skonczenie tego kursu. Wszystkie razem.
- Panie inzynierze. - Ma pan dokladnie dwie minuty.
Dziekuje bardzo i doceniam to.
Ten incydent z córka senatora Leóna to bylo nieporozumienie,
które juz zostalo wyjasnione. - Nie pierwszy raz
panna Adela byla zamieszana w tego rodzaju skandal.
Panie Van der Linde, z szacunkiem, ale ona nie jest taka, jak pan mysli.
Nie, nie, ma pan racje. Jest o wiele gorsza.
Senator León chcialby pana zaprosic na obiad,
by udowodnic panu, ze Adela potrafi byc pierwsza dama.
Niemozliwe. Wyjezdzam w interesach, wracam za trzy tygodnie.
Wspaniale. Prosze dac mi miesiac, a wszystko bedzie gotowe.
Prosze powiedziec senatorowi León, ze przyjmuje zaproszenie, bo mu wierze.
Ale prosze mu tez powiedziec, ze jesli uslysze o nastepnym skandalu,
nigdy wiecej sie z nim nie spotkam.
Zrozumiano? A teraz, pan wybaczy.
- Jedziemy, Mauricio. - Dziekuje bardzo, panie inzynierze.
Przekaze senatorowi pana odpowiedz.
To ostatnie studentki z regularnego kursu, ojcze.
Nie bylo wiecej zgloszen.
Mam problemy z naborem na kurs letni. Brakuje mi paru.
- Przepraszam, nasypac cukru? - Tak, poprosze.
- Przynioslam reszte do kompletu. - Fina,
- te filizanki sa pekniete. - Tak, wiem.
Ale mamy tylko te. To moze napijcie sie tequili.
- O, Fina. - Co? To nie pijcie.
Ojcze, chce ojciec troche swietej trucizny?
Tak, Fino, poprosze o jednego.
Przejdzmy do sprawy, Maco.
Wiesz, kim jest Adela León?
To córka senatora Martina Leóna.
Jak mozemy nie wiedziec?
Pare dni temu, jak ogladalysmy opere mydlana,
przerwali, zeby pokazac, w jaki znowu skandal sie wplatala.
Cóz, chodzi o to, ze senator jest zdesperowany
i musi zmienic swoja córke,
by biznesmen Van der Linde poparl jego kandydature.
Musimy zamienic ja na inna, bo jest beznadziejna.
No, powiedzmy poskromic.
W zamian oferuje hojna sumke.
O, mój Boze.
Splacimy nia dlugi i nawet bedzie na srebrne sztucce do herbaty.
Mam klopoty, ojcze, ale mam tez zasady.
Nie moge zadac od senatora wiecej, niz od innych.
Niech ja zapisze na kurs i zobaczymy.
Ale widziala pani sume, Dońa?
Tak, widzialam.
Niech jej ojciec cos powie. Przeciez zadaniem ojca
jest nawracanie niewiernych.
- Fina! - Co?
Nasze spoleczenstwo, ojcze, potrzebuje nieco porzadku.
W srodku chaosu potrzebujemy
spokojnej przystani, a taka jest dom.
Nie robie tego tylko dla pieniedzy, Monsignor. Wierze w to.
Nie musisz mi oferowac az tyle, bym przyjela Adele do akademii.
Nie chodzi o przyjmowanie, Maca.
Ale o to, bys jej nie wyrzucila.
Jestem pewna, ze to nie bedzie konieczne.
Cicha przystan.
Jak mój plaski tylek.
Wybacz, ojcze. Jest niemozliwa.
Zdrowie, córko.
- Spakuj sie. - Nie.
- Pakuj sie. - Tato,
jesli chcesz sie mnie pozbyc,
to wyslij mnie do Londynu.
Nie o to chodzi. Wiesz, ze to nieprawda. Musisz sie zmienic, Adelo.
- I tyle. Kropka. - Wlasnie, tato.
Obiecuje, ze bede grzeczna, slowo...
Nie, nie, nie, mam dosc twoich obiecanek bez pokrycia.
Nie mozesz mnie zmusic, skonczylam 18 lat.
Nie moge cie zmusic, nie moge.
Nie moge cie zmusic.
Na wyjazd do Londynu potrzebne ci pieniadze.
Moge dostac stypendium!
Stypendium, z twoimi ocenami.
Pojedziesz na cztery tygodnie, tyle nam trzeba na przygotowanie tego obiadu.
Adela!
Jak nie pójdziesz do szkoly Maci Rivery, nie zobaczysz ani centa.
Nie. Nie!
Nie pójde do szkoly dla panienek, nie jestem zadna dama, tato!
Nawet nie chce wiedziec.
Sluchaj.
Potrzebujesz mnie, zeby pojechac,
wiec zawrzyjmy umowe.
Pójdziesz do tej szkoly, a ja...
Wysle cie do Londynu.
A jak mnie wywala?
Dziewczeta, witam was serdecznie
na intensywnym kursie kobiecosci.
W ciagu czterech tygodni bedziemy studiowac aspekty kobiecosci,
by stac sie lepsza wersja samych siebie.
Biedni mezczyzni nie sa w stanie zajac sie soba
i dlatego stale potrzebuja nas przy sobie, w gotowosci.
Wiec zaczniemy od pogratulowania sobie oklaskami
za decyzje podjecia tego kroku.
Dobrze, to sa fartuszki,
których bedziemy uzywaly. A to sa teczki kursu.
Wypelnimy je jak albumy wszystkim,
czego sie nauczymy. Prosze je rozdac.
Bedziemy pracowac bez przerwy,
prócz jednego weekendu po dwóch tygodniach.
Czy sa jakies pytania?
Tak! Panno Maca,
jakich milych rzeczy bedziemy sie uczyc?
Wszystkiego. Od przyszycia guzika do haftowania,
od ugotowania jajka na twardo do robienia trufli.
I cos bardzo waznego.
Organizowania sobie czasu tak, by byc razem z nim.
Jeden dzien z zycia Barbie i Kena.
Nie, jeden dzien z zycia Barbie i jego.
...hydraulik... A i cos jeszcze bardzo waznego:
- Zjesc cyjanek. - Upiec kota.
Utopic bachory, wziac spluwe i czekac na niego.
Dobrze. Zacznijmy od przedstawienia sie.
- Kto zacznie? - Ja, ja!
Jestem Maribel i znalazlam sie tu, bo...
Mamo, robilam karmel i sie przypalil.
Próbowalam zmyc, ale tak sie przykleil, ze chcialam go podgrzac.
Ale zaczela sie opera mydlana i calkiem o nim zapomnialam.
Próbowalam przesunac garnek z palnika,
ale sciereczka sie zapalila i ugasilam ja kremem.
Z drogi, rusz sie!
Chicharo zjadl caly krem, który sie wylal i teraz ma rozwolnienie.
Pozwolisz mi pójsc na kurs, mamo?
No i tak sie tu znalazlam.
Dobrze.
Sluchamy.
Czesc. Jestem Heidi,
spod znaku Panny, bardzo przyjacielska.
A i bardzo autentyczna.
Poznalam mojego chlopaka, Kike'a Van der Linde, w muzeum.
Za miesiac sie pobieramy.
Nareszcie! Bo mam 25 lat i...
Kike Van der Linde?
Jestes przyszla synowa faszystowskiego wyzyskiwacza...
Adelo.
Dama nigdy nie wyraza swoich politycznych opinii publicznie.
- Prosze dalej, Heidi. - Dziekuje.
Cóz, bedziemy z Kikem mieszkac w Brukseli,
bo dostal tam stypendium.
Jest bardzo pracowity.
W kazdym razie jestem tu, bo...
Dorsz w slodkim sosie miso,
specjalnie dla pana, panie Van der Linde.
Dziekuje.
- Smacznego. - Dziekujemy.
Halo? To Lorena, moja asystentka.
Skarbie, czemu nie znajdziesz sobie asystenta?
O co chodzi, Heidi?
Praca na pierwszym miejscu.
Nikt cie tego nie nauczyl?
Skoro jestesmy tu razem,
to chcemy z panstwem Van der Linde zrobic ci prezent.
Dziekuje bardzo.
To miejsce, gdzie nauczysz sie
byc idealna zona, jakiej potrzebuje Van der Linde.
Niesamowite, prawda, skarbie?
Chce sie nauczyc, jak byc dla Kike'a idealna zona.
Valentino.
- Przepraszam. - Powiedz nam, jak sie tu znalazlas.
- Niech powie ktos inny. - No, powiedz.
Nie, nie, nie, naprawde, niech ktos inny.
- No, powiedz. - Jak nie chce, to nie.
Moze w takim razie sama sie przedstawisz, skoro sie tak palisz?
Jasne.
Jestem Adela, lubie sloneczniki,
jestem spod znaku Lwa, lubie rózowy, wódke, trawke i seks oralny.
Ale glupie.
Dobrze, ze lubisz zarty, Adelo. To mile.
Potrzeba ci duzo poczucia humoru.
On zawsze bedzie wolal byc z kobieta zabawna.
Dziekuje.
A karmelek?
Papierek jest teraz ladniejszy, gdy stracil swój cel na swiecie.
A ty jak sie znalazlas w tej dziurze?
To dluga historia.
Mamo!
Dobra, jak wygenerujesz przeplyw w jednym sektorze,
konsumpcja wzrasta.
To oczywiste.
Mamo?
Mamo!
Skarbie, nic nie mówisz, jak przychodzisz.
Mówilam! Obrzydliwe, zakryj sie!
Skarbie, czas, bys sie dowiedziala, ze twoja mama ma tez zycie seksualne.
Mamo, ale w spizarce?
Znowu?
Obrzydliwe! A to kto?
To Nando. Nando, Pia. Nando.
Skarbie...
Kotku, kotku.
Nando jest tym Hiszpanem, którego chcialam ci przedstawic.
Instruktor spinningu. Slodko byscie razem wygladali.
Mamo...
Moglas przynajmniej powiedziec mu cos milego.
Nie wiem, pochwalic opalenizne.
Opalenizne?
Wyglada, jak z najtanszej drogerii.
I w ogóle wygladal na glupiego.
Kotku, nie wszyscy sa takimi geniuszami ekonomii jak ty.
Jak ci sie ten nie podoba, mozesz spotkac sie z jego kolega.
Tez jest trenerem na silowni.
Mamo, o czym ja bede rozmawiala z tym gosciem, o pilates?
Pia, to Argentynczyk i w dodatku goracy.
Nie bede chodzila z kupa miesni tylko dlatego, ze importowane.
Pia, to nie dlatego.
Nigdy nie mialas chlopaka przy takim nastawieniu. I nigdy nie bedziesz.
Nie wiesz, jak traktowac mezczyzn i skonczysz sam na sam z ksiazkami.
No i, cóz,
nie chce, zebys skonczyla tak jak ja, rozumiesz?
Wiec zgodzilysmy sie, ze jesli pójde na ten kurs, zostawi mnie w spokoju.
Rany.
Chodzcie zobaczyc! Chodzcie!
Co?
Nie!
Poczatek jest najwazniejsza czescia kazdego projektu.
Wiec zawsze musimy zaczynac z werwa.
A gdy wykonamy ostatni scieg,
otrzymamy nienaganny haft.
Uczylam sie w Guadalajara, u donny Ximeny Sataray.
Byla niesamowita hafciarka.
A te guziki, Maribel?
To oczy. Patrzcie:
A co ty robisz, Valentina?
To serce ludzkosci.
Jest czarne, ale mozna je wyleczyc.
Do czegos sie przyda.
Bardzo ladnie, Heidi, bardzo ladnie.
A ty, Adela?
Moze byc?
Ej, co z toba, wariatko?
Maco, spójrz na nia.
- Oddawaj, Adelo. - Fina!
Wbilas za duzo zóltek.
Maribel.
Zasada numer jeden: miejsce pracy musi byc czyste.
Czy mam polozyc?
Nie, nie!
Maco, spójrz na nia!
Sama spójrz na swoje glupie majtki. Myslisz, ze jestes Victoria Secret?
Co z nimi?
Fina!
Zelazko musi byc wystarczajaco gorace,
by nie przyciskac za mocno, bo tkanina zrobi sie swiecaca,
prosze sprawdzic.
Valentina, tu, na koszule.
a teraz sprawdz zelazko.
Nie, Adela, nie.
Zelazko.
Fina? Fina?
- To ona sknocila. - Fina!
Nic nie widze, Matko Swieta!
Zaraz.
Fina?
Widzisz? To przez te krochmalone spódnice.
Dońa Josefina, zostanie pani w lózku co najmniej trzy tygodnie.
O, nic nie slysze.
Niech sie pan nie martwi, doktorze. Przypilnuje ja.
Posluchaj mnie, uparta kobieto.
Zostaniesz w lózku.
I do nikogo nie bedziemy dzwonic.
Juz do niego zadzwonilam, jest w drodze.
- Co zrobilas? - Dońa Maca...
Zadzwonilam do niego i jest w drodze. I tak, prosze byc cicho.
Nigdy bym tego nie wymyslila, zeby przerwac zajecia prasowania.
Bez ryzyka zycie moze byc nudne.
Co jest?
Nie mozesz tu palic.
Nie wystarczy ci, ze okaleczylas Fine?
Chcesz jeszcze zatruc nas wszystkie.
Chwileczke, nie okaleczylam jej
i to nie byla moja wina. A ty myslisz, ze kim jestes, eko-Barbie?
Nie pozwole ci przerywac moich zajec swoimi glupotami, wiesz?
Musze ukonczyc ten kurs.
Co chcesz ukonczyc?
Nauke tego, jak byc taka zona, jakiej potrzebuje Kike.
- A wiesz, czego on potrzebuje? - Czego?
Zebys przeczytala ksiazke, jak sie dobrze obciaga druta.
Musimy sprowadzic kogos, kto przejmie obowiazki Finy.
Ale to byly meskie prace.
Zostaniemy bez swiatla.
I to dzieki Adeli.
Moze powinnas pomyslec, zanim cos zrobisz, Adelo?
Brawo, Adelko. Brawo.
Dziekuje. I nie mam nad czym myslec.
W filozofii ik ebany kazdy kwiat reprezentuje jeden zywiol.
Niektóre zywioly sa silniejsze niz inne.
Tak jak w parze, zawsze jest ten silniejszy i ten slabszy.
Monochromy sa dobre, Maribel, ale nie zanurzone. To nie akwarium.
Dobre wykorzystanie techniki ikebany, Heidi. Gratulacje.
Dzieki, Maco.
- Co robisz, Vale? - Uniesmiertelniam piekno.
Dziewczyno!
Rany!
Adelo,
nie myslisz o obiedzie ojca?
Musimy wybrac temat.
Czy twoja strategia psikusów polega po prostu na nicnierobieniu?
Nie. Zrobilam kompozycje.
Mozesz byc tak mila i nam pokazac?
To bikini minimalistycznej ikebany.
I uzylam techniki monochromu.
Taki sam kwiat z przodu
i z tylu.
Monochrom to wykorzystanie tego samego koloru w róznych elementach.
A tych kwiatów nigdy nie uzywa sie w kompozycjach minimalistycznych.
Adela, nic nie zrozumialas.
Bardzo dobrze, Pia.
Bardzo dobre wykorzystanie powtórzenia.
Moje panie, to jest Emiliano.
Zastapi Fine we wszystkich pracach podczas jej niedyspozycji.
Mozesz posprzatac ogród, tak jak sie umówilismy?
Upadl ci.
Ten za domem.
Przestancie.
Juz, juz.
Maribel, ogluszysz nas!
Cwicze drugi glos.
- Oh. - Co?
Rany, jaki sexy...
Chodzcie zobaczyc!
Mój królu,
posmaruje cie kremem, zebys nie dostal zmarszczek.
Nie sadze, zeby mial zmarszczki.
Testosteron kontra ultrafiolet.
Dwa do jednego dla testosteronu.
Przestancie? Chcecie stracic godnosc przez pare bicepsów?
- Ale jakich bicepsów. - O, Boze...
Jest taki... Jest taki seksowny, jakby karmel wyciekal
mu przez szwy.
Co wy, myslalam, ze jest bardziej sexy.
Vale!
Chod?, popatrz na niego.
Chod? go zobaczyc, szybko! Nie czesto sie oglada cos takiego.
- Tak, jest w porzadku. - Vale, co ty?
Spójrz na niego, jest super sexy.
Niech bedzie, super sexy.
Popatrz, jak...
Nie, tak, jest super sexy.
Buzuja wam hormony, a to tylko tylek.
Ale co za tylek.
Heidi, chod? tutaj.
- Juz go widzialam. - Nie, chod?, popatrz.
Co jest? Co sie dzieje?
Co to?
To mój szczesliwy pas do ponczoch.
Nosze go na wypadek, gdyby mi sie poszczescilo.
Kazda ma swój wlasny k olor, a kazdy k olor swój glos, indywidualnosc.
Valentina jest... Spójrzmy.
Dobrze, dziewczeta, znajdzcie swój kolor.
Eksperymentujcie, bawcie sie dobieraniem odcieni.
Zaraz wracam.
Halo? Czesc, skarbie. Tak.
Ale dlaczego ona musi jechac?
Nie, Kike. Nie znosze jej.
Nie. Nie, jest zbyt pretensjonalna.
"Tak, Kike, nie, Kike".
Czemu nie pan Van der Linde, jak nazywa cie kazda asystentka?
Kike, nie obchodzi mnie, czy masz inna. Kike!
Co, poklócilas sie ze swoim kotkiem?
- Co cie to obchodzi? - Chcialam pomóc.
Pomóc, ty? Akurat.
Jestes tu tylko po to, by zrujnowac nam zycie. Ale wiesz, co?
Postaram sie, by pan Van der Linde, mój tesc,
dowiedzial sie, jaka jestes zdzira.
- Po moim trupie, idiotko. - Adela, nie groz mi.
Jestem lesbijka!
Przynajmniej tak sadze.
Przestan, musimy skonczyc piosenke.
Dobra.
Vale?
Mamo.
No i mój wuj, ksiadz, powiedzial jej o tym kursie.
I zapisala mnie,
zeby sie przekonac, czy da sie mnie "wyleczyc",
no i zebym zapomniala Ane.
Ane?
Bycie homo to nie choroba.
Powiedz to mojej matce.
Czemu nam po prostu nie powiedzialas?
Czy to ma jakies znaczenie?
Heidi, przestan.
Chcecie mi powiedziec, ze nie pomyslalyscie o tym,
ze sie dotykalysmy?
Nie badz glupia, Heidi. Nie bardziej niz zwykle, nie?
Nie wszyscy musza zyc w twoim swiecie pozorów.
- A Ana to twoja sympatia? - My z Ana
tworzymy razem muzyke.
Jakie to romantyczne.
Wszystkie mamy wady i zalety.
Najwazniejsze, to je poznac i zaakceptowac.
Nie ukrywac ich.
Co tu robisz, Adelo?
To samo, co pani, niech pani nie udaje.
Chod? tu, usiadz.
Nie widziala pani tatuazu?
Mam wiecej.
Spójrz.
Nie patrz tak na mnie.
To byly lata szescdziesiate.
Nie bylam taka zrównowazona, jak teraz.
Na szczescie ojciec zapisal mnie do szkoly Léonory Lerdo de Tejada.
To najlepsze, co mi sie przydarzylo.
Wakacje za dwa dni, nie warto dzis uciekac.
A Londyn?
Wole zyc bez Londynu, niz zostac kura domowa.
Maca byla kiedys taka jak ja.
- Czesc, Maribel. - O, do widzenia.
Jestes najdzielniejsza z nas.
Pia,
nie mysl tyle, dobra?
Czesc.
O, nie.
Jeszcze troche, jeszcze troche. Zaraz zejde.
Niech zgadne.
Wdrapalas sie tu, a teraz boisz sie zeskoczyc, tak?
Nie. Wdrapalam sie, by podziwiac widoki.
Rany. Marny widok, co?
Przepraszam.
Masz cos przeciwko samolotom?
Nie. Jestem inzynierem lotnictwa.
I pisze prace magisterska z materialów aerodynamicznych.
I co ty na to?
A w czasie wolnym pracujesz dla pani Czarownicy za darmo.
A ty? Co?
Jestem aktorka.
Mam na imie Adela.
A to?
Jakbym nie widzial tego i wszystkich innych w dniu sloneczników.
Mam ci powiedziec?
Dlatego, ze nie moglam go znalezc,
kazalam sobie wytatuowac, zeby nie zapomniec.
Jak sie znalazlas w szkole dla dam?
Bo chce uczyc sie aktorstwa w Londynie i zawarlam umowe.
A dlaczego uciekasz?
Nie wiem.
Chyba sie przestraszylam...
Niewazne.
Nie uciekaj.
I tak zaraz wakacje,
zostaly ci tylko dwa tygodnie.
A tobie dlaczego na tym zalezy?
Musze tu zostac przez dwa tygodnie
i byloby mi latwiej, gdybys tu byla.
Vale,
jak to jest, gdy sie dotyka cycków innej dziewczyny?
Maribel, chce spac.
Zbyt piekne, by bylo prawdziwe.
Zmienilam zdanie, no nie?
Co sie stalo?
Zlapalam go za tylek.
Co? Za czyj tylek?
Przepraszam, zapomnialas tego.
Dzieki.
Co ty robisz w tym pokoju?
- Przepraszam, ja... Zapomnialam... - Nie. To ja, przepraszam.
- To sie nie powtórzy. - Mam nadzieje.
Jest pózno. Powinnyscie spac, nie udawajcie.
I to dotyczy takze ciebie, Adelo.
Nie chce cie wiecej widziec z...
Z nikim. Rozumiesz?
- Tak. - Dobranoc.
- Za co jeszcze go zlapalas? - Za nic.
A co on zlapal?
Nic.
Mialas pecha.
- Maribel! - Co znowu?
Bogini ogniska domowego potrzebuje tez wypoczynku.
Takiego week endu, jaki macie co dwa tygodnie.
Ale najwazniejsze, to nie tracic stylu.
Mamo!
Mamciu!
- Czesc. - Czesc.
- Kike, skarbie. - Piekna, jak sie masz, mala?
- A co u ciebie, co? - Dobrze, tesknilem.
Fajnie by bylo, gdybys odstraszyla tego idiote, którego mi mama znalazla.
To moja taksówka.
Sluchaj, rób wszystko dokladnie odwrotnie niz zwykle, dobra?
Dobra.
Mam tego dosc! Nawet po mnie nie przyjechales!
Bohaterowie narodu! Nie, Adelo.
Nie, nie! Nie posazek. Pusc go, pusc.
Puszczaj.
O, mój Boze!
Za dwa tygodnie obiad. Mialas sie zmienic.
To ty chciales, zebym sie zmienila, byla inna, ale nie, tato. To jestem ja!
Nie mozesz byc soba i byc mila?
Zycie jest twarde, skarbie.
Musisz sie nauczyc negocjowac, byc mila. Jak nie, to strach myslec.
Ale to jestem ja, tato.
Zadziorna, impulsywna. Ale wierze w to, co chce robic i kim jestem.
Dlaczego ty nie wierzysz, dlaczego?
- Co? - Raport, senatorze.
Wejdz, wejdz.
Gorzej niz Sodi.
Adela! To tylko obiad, nie mozesz poudawac na jednym obiedzie?
Cuauhtémoc, twoje nogi.
Ten jest cudowny, Kike.
Halo? Super, przyjdz do sklepu, bede tu czekal.
Tak, przynies dokumenty.
Jest super, kochanie, podoba mi sie.
- Teskniles za mna? - Tak, kotku.
- Ja za toba bardziej. - Enrique?
Co, skarbie?
Co, Heidi? Co, kotku?
Nie do wiary, ze nie mozesz zrobic nawet tego bez niej.
Skarbie, to tylko pare podpisów.
Ach tak? I dlatego sie tak ubrala? Przeziebi sie.
Kike, jestes tam?
Kike.
Dzial dla kobiet jest na pierwszym pietrze, moja droga.
Gdybys chciala kupic cos mniej skapego
i z wieksza klasa.
Przepraszam.
To niespodzianka.
Jeden,
dwa i trzy!
Jakie sliczne!
Pia, skarbie, Julio czeka na ciebie od pól godziny.
Pia.
Pia!
- Co sie z toba stalo? - Nie podoba ci sie?
Bogini domowego ogniska nigdy nie powinna wynosic sie nad mezczyzne.
Dlatego sie tak ubralam. Na pewno sie mu spodoba, nie?
Kotku, kotku, zaczekaj, prosze. Pia!
Wygladasz jak ja po imprezie.
Kotku, zaczekaj, Pia!
Pia!
Czesc, jestem Pia.
Julio!
Julio Mera?
Magister ekonomii z wyróznieniem z Harvardu?
Milo mi cie poznac.
W zasadzie, to mam cos do zalatwienia.
- Mamo! - Lubisz ekonomie, tak?
- Mamo! - Nie, nie.
Julio Mera, mamo? Mera?
Kotku, próbowalam ci powiedziec...
...ale za pózno.
Nie odchodz.
Julio, mój drogi, wybacz mojej córce.
Jest tylko troche...
- Niesmiala? - Nie, glupia.
Cholerna Adela, cholerna Adela.
I naprawde sadzi pani, ze córka potrzebuje mojej pomocy?
Bo ja bym postawil na cos innego.
- Na przyklad? - Na przyklad...
Gospodarcza tendencja Senatora Leóna opiera sie chyba na teorii Keynesa.
A ty jak sadzisz?
Otworze.
Cóz...
Zawsze wiedzielismy, ze problem miasta jest...
Nie produkuje, tylko konsumuje.
Pia, gdzie ten idiota, z którym mama chce cie spiknac?
- Adela? - Mera.
Cos ty, Pia, powinnas mi byla powiedziec.
Julia nie trzeba odstraszac, nigdy nie zwracal na mnie uwagi.
Pia, powiedz mu prawde.
Prawda jest taka, ze nie potrzebuje pomocy z ekonomiki.
Mam najwyzsza ocene.
Skad mialam wiedziec?
Oj, dziewczyno,
jak nawet to nie wypalilo,
to masz przechlapane.
I jak masz skonczyc tak, jak ja, to do dna.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Za imponujacy tylek Mery. O, byl taki, patrz.
Taki jedrny.
- I za... - Czyj tylek?
No, mów. Za czyj tylek?
Calkiem niezly tylek.
To chodzmy do niego.
- Chodzmy do niego. - Chodzmy do niego.
Przestan! To nic nie daje.
- Przestan. - Tylko tak umiem.
To nic smiesznego. To nie jest smieszne.
No, zagraj cos, co umiesz.
Wiem, wiem!
Jeszcze tego tu brakowalo! Idzcie krzyczec pod swój dom!
Co to jest?
Zupa, wypij.
Dlaczego?
Bo pozywna zupa zawsze pomaga.
Nie, nie. Dlaczego nalegasz?
Nikomu wiecej nie zalezy na byciu królowa domowego ogniska.
Sa wazniejsze rzeczy.
Jak studiowanie, kariera, praca.
Badz, kim jestes i niech sie inni wypchaja.
Mysle, ze na swiecie panuje chaos.
Ale tutaj, w domu,
mozna miec harmonijna, mila atmosfere.
Nie widze kobiety, która stara sie zmieniac wszystko sama.
Ale widze kobiete, która utrzymuje pewien porzadek.
Moge jej doradzic,
i to mój sposób na zmienianie swiata.
Chcialem sie odwdzieczyc.
Za serenade.
Nie wiedzialam, ze grasz na pianinie.
Maca mnie nauczyla.
Umysl jest jak stara plyta.
A igla zawsze biegnie po tej samej sciezce,
az znajdzie ryse na plycie.
Wypadek, który spowoduje, ze zmienisz sciezk e.
Tylko ten.
Kroje je.
Adela.
Zabierz sie do pracy.
Ja tez.
Kiedys wybilam Paoli zab, bo glupia dziewucha
smiala sie ze mnie, jak sie smialam, i nosem wylecial mi sok jablkowy.
Z gilami. Zdarzylo ci sie to kiedys?
- Nie. - Adela.
Wszystkie pozostale pracuja, prócz ciebie.
Musisz zaplanowac obiad dla ojca.
Juz ide, Maca.
To na razie.
Chod? tutaj.
Nie ze studentkami.
Dobra.
Jestes dziewica?
Nie mialam szczescia.
Nie moge w to uwierzyc, mam tego dosc!
Znowu automatyczna sekretarka.
Zaraz mamy sie pobrac, a nie mozesz nawet odebrac cholernego telefonu.
Heidi, cos ty, uspokój sie, dziewczyno.
Tak? A jak mam to zrobic, co?
Jestem tu zamknieta z narkomanka, niedorozwinieta umyslowo,
maniaczka i na dodatek wszystkiego - lesbijka.
Nie martw sie, nie jestes w moim typie.
Zaraz, zaraz, idiotko.
Nie jestem narkomanka i nie waz sie tak do nas mówic.
Wiesz co? Bede mówic, jak mi sie podoba.
Sama zamknij swoja przyjaciólke lesbe, która gada tylko o seksie.
Odrazajace!
Przynajmniej Valentina próbowala i wie, co lubi.
I nie zgrywa idiotki, tak jak ty.
W swoim swiecie pozorów myslisz, ze Kike to szczyt marzen.
Myslisz, ze jestes jedyna dla Kike'a?
To dlaczego jestes taka zazdrosna o jego asystentke?
Zamknij sie. Córko podrzednego polityka bez zasad i bez rodziny.
Ja ci pokaze, cholerna...
- Ej! Adela! - Adela, przestan!
- Puszczaj mnie! - Adela, pusc ja!
- Zostaw ja! - Wara ci
- od mojej rodziny, zdziro! - Pusc ja!
- Adela, przestan! - Nie zaczynaj ze mna!
Wynos sie! Wynocha, kurza twoja mac, wynocha!
Nic sie nie stalo.
Nie znosze jej.
Posluchaj tego.
Super.
To ostatnia piosenka, jaka napisalam z Ana.
Chcialabym byc taka odwazna, jak ty.
To masz szanse.
Co to takiego?
Mewa.
Ma dwa ogony.
Jest wiele sposobów patrzenia na swiat.
A to?
To...
czeka dopiero na swoja historie.
Lubie gwiazdy.
Zycie intymne to delikatny temat.
Moze zranic uczucia wielu osób.
Zrobie to w sposób jak najbardziej delikatny.
Porozmawiamy o czyms magicznym i pieknym.
Bliskosc, jaka bedziecie z nim dzielic.
Bedziemy gadac o seksie.
Mozecie mi powiedziec, do kogo to nalezy?
Gdzie pani to znalazla? Szukalam go.
Sasiadka mi go przyniosla, Maribel.
Co?
- Nie. - O, Maribel.
Ale to nie ja.
Cisza, prosze!
Dziewczeta, zycie intymne to cos bardzo wyjatkowego,
co bedziecie dzielily z inna osoba.
I ta osoba musi stanowic centrum naszego zycia.
Nie ma nic trudniejszego, niz zmiana sposobu myslenia,
gdy przez lata sadzilo sie, ze jest tylk o jeden sposób robienia pewnych rzeczy.
Adela, moja droga.
- Cukier? - Slodzik poprosze.
I nóz do podciecia zyl.
Mozesz wziac tace? Postawcie na nia swoje filizanki.
Tak.
Rozlalas troche.
Przepraszam.
O, dzieki.
Nie ma sprawy.
I nagle odkrywamy, ze mozna myslec w inny sposób.
Ze zmienilysmy sie, nie zdajac sobie z tego sprawy.
Co sie stalo?
Nie wrócisz na zajecia?
Nienawidze herbaty. To tylko goraca woda z ziolami.
Posluchaj, Adelo.
Kiedys tez nienawidzilam herbaty.
Gdy bylam w twoim wieku, udawalam, ze jestem twarda.
Balam sie uczuc.
Przyznac sie, ze zaczyna mi zalezec na innych.
Czulam sie samotna.
Ja nie czuje sie samotna.
Az odkrylam, ze filizanka herbaty
jest pretekstem, by ja dzielic z przyjaciólka.
Co to pania obchodzi?
Chodzi pani tylko o nasze pieniadze.
To nieprawda.
Adelo, mozemy byc przyjaciólkami.
Jest zimna. I przydalby sie cukier.
Kazde ziarno wydaje owoc.
I kazdy semestr dobiega k onca.
I wtedy zdajemy sobie sprawe,
ze nasze wysilki zawsze sie oplacaja.
- Nawet nie moralnosc... - Tak, tak, tak.
To temat, który nas zajmuje.
Chodzi o to... Dziekuje.
Sluchaj, Martin, widac to w ostatnich sondazach.
Ludzie chca powrotu do Meksyku z zasadami,
w którym wszystko jest, jak powinno i kazdy ma swoje miejsce...
Przepraszam za spóznienie, ale musialam wszystko przygotowac.
Wygladasz przeslicznie.
- Przedstawisz mnie, tato? - Tak, tak, oczywiscie, chod?.
Adela, Enrique Van der Linde.
Milo mi poznac.
Bardzo mi milo.
Milo mi bylo równiez poznac na kursie Heidi, jest... super.
- Dziekuje. - Dobry wieczór paniom.
Wielebny Ojcze.
- Mera. - Adela.
Pójde sprawdzic, co sie dzieje w kuchni.
Przepraszam.
Piekny stól, Adelo. Moje gratulacje.
Dziekuje. To zasluga mojej nauczycielki.
Dziekuje.
- Zycze smacznego. - Dziekujemy.
- Prosze zaczynac. - Dzieki.
Tak.
- Jesli panstwo pozwola. - Oczywiscie.
Zdrowie.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Pójde zapalic cygaro.
- Czy ktos jeszcze? - Pójde z toba, Monsignor.
- Chodzmy. - Enrique,
wiesz, ile dla mnie znaczy twoje poparcie.
Mam nadzieje zdobyc twoje zaufanie.
Zwlaszcza teraz, gdy rozwiane zostaly twoje watpliwosci co do Adeli.
Nie martw sie.
Masz czarujaca córke.
- Dziekuje. - Prosze wybaczyc.
To jedna z niewielu moich przyjemnosci.
Maca jest bardziej skuteczna niz myslalem.
Mówilem ci, to prawdziwa dama.
Wyobrazam sobie jej wyraz twarzy, gdy dostala te sumke za zatrzymanie Adeli.
Cóz...
- Co mówiles? - Wspaniala. Jest doskonala.
Naprawde, Maca. Gratulacje.
Tak. Poskromilas moja mala dzikuske. To zasluguje na toast, prawda?
Chcialabym wzniesc toast.
Nie, nie, nie, ja tez chce wzniesc toast.
Za naszego nowego kandydata do zarzadu miasta.
- Zdrowie, zdrowie. - Zdrowie.
- Zdrowie, zdrowie. - Zdrowie, zdrowie.
Zdrowie, co? Zdrowie.
I za Mace Rivera.
Niezwykla nauczycielke i przyjaciólke.
Najdrozsza.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Zdrowie.
I za mojego tate...
I za tate, który byl na tyle sprytny, ze wyslal mnie na kurs
po moim aresztowaniu za napasc o charakterze seksualnym.
Co? To bylo konieczne, prawda, tato? Zdrowie!
I skoro tak wznosimy toasty,
to ten jest za zdrowie pana Van der Linde,
który popiera tylko polityków, którzy chodza do tego samego klubu
i maja córki takie jak Heidi.
Ale nikt cie nie zna, prawda, Heidi?
I wiesz, co? To nie twoja wina.
Bo w tym twoim malym swiatku nikt nikogo nie zna.
Albo udaja, ze sie znaja.
Na przyklad, niech pan slucha uwaznie, panie Van der Linde.
Ona, ja i wszyscy wiemy, ze obecny tu Kike
- figluje sobie z asystentka. - Adela!
Co? Dlatego nie odpowiadasz na telefony swojej narzeczonej.
Nie martw sie, Kike.
Bo obecna tu Heidi... Przespala sie juz z sasiadem.
Czy powiesz mi, ze to nie bylas ty?
Czy to prawda, Heidi?
Heidi?
Nie moglam tego zrobic.
Ale bardzo bym chciala.
- Dziwka. - Spadaj.
I baw sie dobrze w Brukseli.
- Chod? tu, chod? tu, Heidi! - Nie, nie, nie.
- Gdzie idziesz? - Przepraszam.
- Zostan. - Heidi!
W ten sposób nie wydasz pieniedzy na niepotrzebne rzeczy.
Jak mój ojciec, który wydal fortune,
by zaplacic donnie Maca, zeby nie wyrzucila mnie ze szkoly.
- Adela, ja... - Bo tylko o to jej chodzi.
- O forse, o nic wiecej. - Nie, nie, to nie bylo tak, Adela.
Niewazne, tato. Niewazne.
Oczywiscie, ze wazne.
Dońa Maca nie chciala przyjac ode mnie pieniedzy.
Adelo, widze, ze mylilem sie co do ciebie.
Jestes o wiele gorsza, niz to sobie wyobrazalem.
Chwileczke.
Nie pozwole ci tak mówic o mojej córce.
Powinienes sie wstydzic.
- Bardzo mi przykro... - Nie, nie, nie, Martin. To mnie
bardzo przykro. Bardzo, bardzo przykro.
Oczywiste jest, Maco, ze prowadzisz swoja szkole
idealnie.
Mozesz byc pewna, ze wszyscy sie dowiedza
o jakosci twoich nauk.
Enrique!
Monsignor. Margarita, idziemy.
Kike.
Gdy twoja mama umarla,
nie wiedzialem, co z toba zrobic.
Nie wiedzialem, co z soba zrobic.
Nie moglem spojrzec ci w oczy,
bo balem sie, ze cie zranie. I odsunalem sie.
Mysle, ze tylko bardziej cie zranilem.
Prawda jest taka,
ze nie chcialem, zebys wyjezdzala.
Wybacz mi.
Tu jest wszystko, czego ci trzeba na wyjazd do Londynu.
- Tato, ja... - Nie, nie.
Zostaw mnie samego, dobrze?
Spójrz na pozytywna strone. Masz to, czego chcialas, nie?
Prawie.
A czego jeszcze chcesz, Adelo?
Nie wiem.
Nie wiem, ale nie osiagne tego, rujnujac zycie innych.
Chcialabym naprawic wszystko tacie.
To na co czekasz?
Cos ty, Pia, jak?
Najpierw pomysl, potem dzialaj.
Dzien dobry, Maco.
Przyszlam, bo mysle, ze mozemy wszystko naprawic.
Jestesmy bardzo podobne, Adelo.
Dlaczego wyjezdzasz?
Bo od dnia tego obiadu
pan Van der Linde szkaluje te glupia szkole
i teraz chca nawet ja zamknac.
Dlatego mówilam jej, zeby przyjela ten czek za ciebie.
Fino.
Myslalam, ze zrobilas wszystko dla pieniedzy.
I co z tego? Teraz to juz niewazne.
Maco,
wybacz mi.
Nie chcialam zranic ciebie ani twojego syna.
Emiliano jest moim synem.
Przyszlam tu w ciazy, a gdy urodzilo sie dziecko,
dala mu swoje imie
i wypruwala sobie zyly przez 20 lat w tej szkole,
zeby nam pomóc.
To jest, taka jest Dońa Maca Rivera.
A Emiliano?
- Emiliano... - Emiliano wrócil do szkoly.
A my musimy zostac tutaj.
Musimy zabrac te pudla.
Nie gadaj, naprawde zamyka?
Musze cos wymyslic, zeby udobruchac Van der Linde.
Jest tylko jedno wyjscie.
Zorganizuj wesele Heidi.
Nielatwa sprawa.
I kandydature taty.
- To jeszcze trudniejsze. - Jeszcze trudniejsze.
Heidi...
przykro mi z powodu tego, co sie stalo.
Nie myslalam i...
Nigdy nie mysle.
Ale z ciebie gówniara, Adelo.
Wiesz, czego chcialam?
Wyjsc za Kike'a.
Zalozyc rodzine. Czy to ?le?
Czy to ?le, ze nie jestem taka jak ty?
Chodzi o to, ze nie róznimy sie, Heidi.
Nie rozumiesz?
Przepraszam.
Heidi,
jesli go kochasz, nie pozwól mu odjesc.
Kike pojutrze wyjezdza. I chyba nie chce mnie widziec.
I wiesz co? Ja tez nie.
Nie, wlasnie ze chcesz go zobaczyc.
Musimy spróbowac.
- Myslisz? - Jasne.
Nie, nie, nie. Naprawde sadzisz, ze jestesmy takie same?
Identyczne.
Spotkajmy sie o dziesiatej w muzeum geologicznym
Zrobione.
A jak nie przyjdzie?
Na pewno przyjdzie.
Vale, chcialam ci powiedziec, ze to nieprawda...
Nie martw sie.
Juz ci mówilam, ze nie jestes w moim typie.
Uwielbiam historie milosne.
Co jest, Heidi?
Jak chcesz cos powiedziec, to mów, bo musze sie spakowac.
Jak milo.
Najpierw mówisz, ze mam przyjsc tu, gdzie sie poznalismy,
a teraz to ja mam cos mówic?
Dostalem wiadomosc z twojej komórki, wiec to ty wyslalas.
To dziwne.
Bo ja tez dostalam wiadomosc z twojej komórki.
Cóz, wiec to byla pomylka.
Jesli nie masz mi nic do powiedzenia, to ide.
A ty nie chcesz mi nic powiedziec?
Nie.
Kike.
Byla to gala na cele charytatywne, jak kazda inna.
I Heidi... Maribel!
Znudzona nuzacym towarzyskim zgielkiem,
zdecydowala sie przejsc po muzeum.
Oh! Jestem taka znuzona meczacym towarzyskim zgielkiem.
Popatrze sobie lepiej na jaskiniowców.
- Jakie ty masz wielkie oczy! - Jakie ty masz wielkie oczy!
By lepiej...
By lepiej widziec diplodokusa.
A jakie...
- A jakie masz wielkie rece! - Jakie masz wielkie rece!
Bym lepiej...
Bym lepiej mógl lapac mamuty.
Nie! To nie bylo tak!
Sluchajcie, tego dnia szukalam mojej kuzynki, Katity, wiec...
Wiec...
Heidi spotkala idealnego homo sap.
"Sapiens". Sapiens.
A Maribel?
W epoce jaskiniowej nie bylo juz diplodokusów.
Dobra, mozemy kontynuowac?
Jak chcesz sie mylic,
to sie myl.
Nie, nie o to chodzi. Tego dnia, bylam...
- zalana. - Och, och.
O, tak.
Wiec jak go zobaczylam, powiedzialam,
ze musze go dotknac, bo wyglada jak prawdziwy.
Dotykaj, czego chcesz.
Mala pastereczko z Alp.
Nie, nie, nie. To nie bylo tak. Odsun sie, odsun.
- Dotknela mojej twarzy. - O, Kike,
przepraszam. Z sasiadem
do niczego nie doszlo. Nie chcialam tylko,
zebys sie szwedal z ta zdzira.
- Skarbie. - Bylem zly.
Denerwowalem sie wyjazdem, ale nic sie nie zdarzylo.
O, Kike.
Brawo!
Wystarczy. Teraz musimy was pobrac i wszystko bedzie dobrze.
Ale jak? Wszystko odwolalem
i juro rano musze leciec.
Nie martw sie. Zorganizujemy to dzis.
Zadzwon do gosci, a ja...
Halo? On...
Demostenes, wylacz to!
- Mera. - Mera?
- Adela. Musisz... - Mera?
zorganizowac catering. Tak, to on.
- Tak, prosze. - Daj mi.
- Dobra, dzieki. - Daj mi.
Pia, znajdz Monsignora, zeby mógl ich pobrac.
- Ja? - Ja moge sprowadzic Monsignora.
To mój wuj, ksiadz.
Kike.
Musze pogadac z twoim ojcem.
Mozesz sie dowiedziec, gdzie dzis bedzie?
Tak, tak, jasne.
- Ale... - Przepraszam, ze przerywam.
Ale musze to panu powiedziec.
- Prosze posluchac. - Dosc tego!
Heidi nie przespala sie z sasiadem.
Co z toba? Pusc to!
Panie Van der Linde!
Co, dupku?
Dziekuje.
- Pani Van der Linde. - To znowu ty.
Prosze, niech mnie pani wyslucha.
Chodzi o Kike'a.
Ma dzis slub w Muzeum Historii Naturalnej.
I jak mi pani nie pomoze przekonac meza, pojedzie do Belgii,
nie naprawiajac tego.
Prosze o tym pomyslec.
Skarbie?
- Co, kotku? - Masz numer mamy Camili?
Nie, ale zadzwon do biura Paco.
Paco? Nie sadze.
Prosze pana, ciasto tam. Kto pana wyslal?
Mlody czlowieku, krzeslo tam. Prosze, kanapki.
Juz nie, nie. Nie teraz, Maribel.
Za duzo! Nie, te lampki nie tak! Pokaz.
Musza isc tak.
O tak?
Mniej wiecej.
Ale jak chcesz, pokaze ci jak.
Tak?
Zejdz z drogi i to juz.
Nie rusze sie.
Z drogi!
Nie rusze sie, dopóki z panem nie porozmawiam.
Nie rozumiesz, ze nie chce cie wiecej widziec?
Enrique, wsiadaj do samochodu!
- Gdzie bylas? - Gdzie Adela?
Nie wiem.
- Mamy problem. - Jaki?
Monsignor nie chce slyszec o slubie po tym, co sie stalo.
- Wiem, co mozemy zrobic. - Co, co?
Halo?
Tak, ale szybko, ogladam opere mydlana.
Co? Teraz?
Natychmiast.
Dońa Maca!
- Moja dziewczynka. - Mamo.
Kike. Panna mloda i pan mlody!
Dobra. Monsignor nie chcial przyjsc udzielic wam slubu.
Ale mam rabina i harekrysznowca. Którego wolicie?
Albo szamana?
- Co za miejsce na wesele! - A co mu brakuje?
Poza tym, nigdzie nie ma pana Van der Linde.
I do tego nie ma ksiedza, nic nie ma.
Mamo. Takiego wesela wlasnie chce.
No to bedziesz bardzo szczesliwa.
Dzieki, mamo, dzieki.
Kocham cie.
Tato.
To jestesmy, no nie?
Pia nas zaprosila.
Dzieki.
Skarbie.
Moi rodzice jeszcze nie przyjechali.
I nie sadze, zeby sie zjawili.
Nie, przyjda, Kike. Nie martw sie.
Mozemy pogratulowac panstwu mlodym?
- Patrz! - Jak sie masz, synu?
- Mój drogi chlopcze. - Mówilam, ze przyjdzie.
To gdzie panna mloda i pan mlody, których mam pobrac?
O, skarbie.
Dziekuje.
Tylko jedna osoba mogla mnie przekonac, bym przyszla.
Nas przekonac.
W imie Ojca i Syna, i Ducha swietego, amen.
Amen.
Niech szczescie was w zyciu nie opuszcza.
Mozesz pocalowac panne mloda.
- Dwa, jeden... - Nie.
Dobra.
Yale, Harvard,
Cambridge, Oxford.
Do twarzy ci w tym nowym charakterze.
Zdradzic ci sekret?
Jestem ciagle taka sama.
Rany, kotku.
Mysle, ze w koncu znalazlas fajnego chlopaka, co?
- Mamo! - Kotku.
I wcale nie musisz sie o niego martwic.
Chod? tu, mój senatorze.
Chodzmy tam.
Panie Van der Linde, musze panu powiedziec dwie rzeczy.
Jestem tepa i to nie jest wina mojego taty.
Zrobil, co mógl.
Masz calkowita racje, Adelo.
Jestes tepak.
Przepraszam, moge zatanczyc z córka?
Dzieki.
Ale, Adelo, jesli to wszystko stalo sie dzieki tobie,
to na pewno pomogla edukacja ojca.
Wiec jestem sklonny udzielic mu poparcia.
Cóz, dziekuje bardzo.
Ale najwiekszego wsparcia potrzebuje od kobiety, która jedzie do Londynu.
By zostac wielka aktorka.
Dziekuje ci bardzo za wszystko, Maco.
Jest doskonala studentka.
- Dobrze, dobrze, zdrowie. - Zdrowie.
Przepraszam.
Dobry wieczór, Meksyku!
Chce powiedziec, ze jestem szczesliwa
i chce przedstawic wam kobiete,
gwiazde.
Oto przed panstwem - Valentina!
Witam.
Chce zadedykowac te piosenke
milosci,
bo tak naprawde
tylko ona sie liczy.
Pia i Mera mieszkaja w Harvardzie...
Ona pisze prace doktorska, a on chodzi na zajecia pilates.
Kike i Heidi zyja szczesliwie. Kike ma w koncu asystenta!
Maribel jest królowa bankietów... Wkrótce otworzy wlasna szkole.
Valentina i jej zespól nagrali pierwsza plyte...
Sa na swiatowym tourne.
Senator León staral sie o stanowisko gubernatora... Przegral.
Emiliano obronil prace magisterska z aerodynamiki... Nienawidzi latania.
Kocham cie. Nie daj sie poskromic!
Adela poleciala do Londynu... Kreci film z Gael.
Nie ma to jak klasyka.
Ale jesli wolicie swiecidelka, to swieccie!
Jestescie, kim jestescie, cieszcie sie tym. W kazdym kolorze.
Ciecie!
Dobrze!
Dobrze, dobrze bardzo dobrze.
- Dzieki. - Bylas wspaniala.
- Dziekuje bardzo. - Gratuluje.
Zróbmy piec minut przerwy. Dzieki, chlopaki.
Goraca mamuska, znaczy, goracy tatuncio.
Widac, ze wie, jak i gdzie zlapac.
- Fina! - Co?
Fina? Moje Chanel.
Jakie Chanel?
Rusz sie, niszczysz mi bukiet.
Nalóz odrobine.
Male nic. Poza tym, zlapalam cie,
jak flirtowalas z tym facetem, nie?
Zwariowalas.
Moze troche. I co?
Macareno Rivera.
Nie pozwól, by wlozyl tam lape.
Chcialabym.
Chcialabym, prosze.